Bölüm Karmaşası

Tanrım yardımcı ol.

Ben yanlış bölümde mi okuyorum acaba?

Kendimden neden bu kadar utanıyorum?

Ne kadar boş hissettim yine kendimi.

The Beginning başlığının içeriğini genişletmenin zamanıdır bu bence.

2 saatlik sınavın 1 saati bişi yazmadan sadece kağıda baktım. Yaptım.

''O bendim.''

Rüyalarımda ancak

sen ilgilenmiyorsun benimle
bu durumda uyanık kalsam neye yarar

en azından rüyalarımda seninle
doyasıya dans eder uçarım yalan da olsalar

Öyleler değil mi?

İstediğin yere git, ama yine yanımda olduğunda sana karşı bir şey değişmeyecek davranışlarımda.

Çünkü ne yaşarsak yaşayalım...

... senden aldığım enerjiyi yine aynı şekilde alıp, yine aynı şekilde davranacağım.

Seni her şeyim yapıp -ki her dost olarak gördüğüm insanı yaptığım şekliyle- yine aynı şekilde davranacağım.

Seni her şeyim yapıp seveceğim hep sevdiğim gibi, aynı samimiyetle.

Var olduğunu bilmek mutluluk nedenimken, neden farklı bir şekilde davranayım ki?

Gerçek şu: Sen değişmediğin takdirde, korkma, ben aynı kalırım, tabii hala böyle bir istek kalırsa duygusal olmayan, acımayan duygularında.

Aramızdaki ilişki bir oyun.

Nerede bırakırsan oradan devam edersin.

Bilincime kazıdım bir kere zaten seni.

İstersen yat başkalarıyla, bilmeyeyim, bana hissettirme...

Fakat yanımdayken gerçek ol.

Cümlelerindeki samimiyetsizliği fark etmeyeyim, eğer öylelerse...

Islak Anılar

Kafamda şimşekli bulutların kızgın yağmur damlaları...

Elimde Mariachi, seni hatırlatan...

Diğerinde ise yeni oyuncağım...

Sigara...

Çıkmışım yaylaya, banktayım...

Tek başıma, düşünüyorum...

Göz yaşlarım belli olmuyor yağmur suyunda.

Gök gürültüsünün sesi de kesiyor, hıçkırıklarımı.

Çalışmam gerekiyor, geçmek zorunda olduğum sınavım var.

Ben ise ruhum için gerekeni yapıyorum bir kez daha buruk buruk anılarla...

Müzik... artık dindirmiyor içindeki hüznü.

O müziklere yerleştirecek insan arıyorum...

Of ya!

Of ya neden aklımdan hiç çıkmıyorsun ki?

Tamam, değerlisin, önemlisin, benim için; ama of ki of...

Kendi hayatlarımız var, ayrı olan, değil mi?

Olmaz olaydı; ya da olmak zorunda, değil mi?

Yanındayken de, değerini çok iyi anlıyordum.

İçten gülücüklerimle belirtiyordum, neşemi, mutluluğumu...

Uzak olmak zorunda mıyız?

Her ne kadar bireyselim desem de; yine kendimden çok önemsiyorum...

... gizli olan duygularımda.

Üzünç...