Öyle

Zaman hiç durmadan, ritmini bir kere bile aksatmadan ilerlerken ve tüm insanlar zamanın ritmine uymaya çalışırken ben bir gecede kilitlendim ve seni bekliyorum...

Hiç zaman geçmesin tam da donup kaldığım anda yanıma gel sımsıkı sar kollarına, yanaklarımda yumuşak öpücüklerini gezdir ve beni sevdiğini söyle diye.

Herkesten önce sen bana gel diye bekliyorum seni ürktüğüm karanlıkta. Fakat ne sen ne sensizlik hiçbirisi gelmiyor yalnızlığıma arkadaş olmak için!

Yanıma gelebilmen için illa benim de acımasız zamanın ritmine mi uymam gerekli?

Olmaz ama olmaz onun ritmine uyarsam geç ulaşıcam sana geç sarılabilicem sana geç sevdiğimi söyleyebileceğim!

Dur istiyorum! Sen de dur zamana inat, sen de dur tutkuna inat! Ve sen de tıpkı benim beklediğim gibi kollarını açarak bekle beni uzaklarda...

Ağladığını söyle bana seninle ağlayayım,güldüğünü söyle seninle güleyim ben de.

Nasıl olsa görünmez karanlıkta ne gözyaşımız ne de gülüşümüz! Her gün bir adım at sen de.
Evet zamanın durduğu anda sen bir adım at bana! Yaklaş ve gel tüm ümitlerini tüm hayallerini tüm duygularını alıpta...

Özledim seni özledim durma hadi gel artık yanıma.

Zamanın durduğuna bakma sen gel! Karanlığımı sen aydınlat, gözyaşımı sen sil, gülüşüme sen ortak ol ama gel kollarıma...