Sokak

Penceremi açtım bakıyorum sokağa
Görmek için değil
Sadece bakmak için
Dirseklerimi dayadım acıyor dayadığım basınçta
Umursamıyorum

Sokağı aydınlatan lambaya bakıyorum gizlenerek
Sarı ışığı gözümü yakmasın diye
Kar taneleri düşüyor hızlı hızlı
Görüyorum gizlendiğim yerden

Gökyüzü dikkatimi çekiyor
Ağarmaya hazırlanıyormuşçasına kaplamış etrafı
Soğuk hava vuruyor suratıma ve uzuvlarıma
İçimden titremek geliyor akın akın

Pek bir şey düşünmüyorum anı yaşadığımdan
Gözlemlemiyorum da çevreyi
Sanki çevre kendini bana gözlemletiyor

Alt katta ağlamayı bilmeyen minik çocuğun çığlıkları
Yakıyor içimi en derinden
Ardından küfredermiş gibi yükseliyor sesleri
Kendilerinin anne ve baba olduğunu sanan iki budalanın

Soğuk hava vuruyor çehreme ve uzuvlarıma
İçimden titremek geliyor yavaş yavaş

Az ilerde caddeden geçen arabaların lastikleri
Sürünüyorlar betona ıslak ıslak
Evvelden başlayan kar yağışının yerde bıraktığı izler üstüne
Deniz kokusunun yanında hastane kokuyor püfür püfür
Ambulans sirenleri eşliğinde

Sigaranın dumanı dans ediyor çılgınca parmaklarımın üstünde
Ben yola bakıyorum
Sokağa
Geçmesini beklemediğim biri geçmesin diye

Yanımda duran bitkilerime dönüyorum
Sıkılmışlar sanki aynı şeyleri her gün gözlemlemekten
Gözlemlemiyorum da çevreyi
Sanki çevre bana kendini gözlemletiyor