Yağmur

3 yaşında
Anlam veremedi
İzledi
Güldü
5 yaşında
Çamurla oynadı
Zıpladı ayakkabılarının oluşturduğu sıçramaları
İzledi
6 yaşında
Saçlarıyla oynadı
Kafasını salladı bir o yana
Bir bu
7 yaşında
Koşturdu ellerini açıp da
Sevinç çığlıkları
Doldurdu bahçeyi
8 yaşında
Kaydıraktan kayamadı
Hızlanana kadar
Sonra üstü boyandı
10 yaşında
Topa vurdu çok sert
Kaydı ayakkabısı yeniydi
Ama düşmedi tökezledi
12 yaşında
Okul elbisesiyle
Koşuştu içeri
Annesi onu izlerken
13 yaşında
Paltosuyla koştu
Bakkala ekmek almak için
Ekmeği aldı
15 yaşında
Hayranlıkla izledi
Tozların yavaşça kuruluğunu kaybetmesini
Gördü
16 yaşında
Şemsiyesine sarıldı
Rüzgarın ağırlı altında
Ezildi
17 yaşında
Kısa kollu yakalandı
Rüzgarla öpüştü
Diğer gün de ilaçla
18 yaşında
El ele tutuştuğu sevgilisine gülümsedi
Bir kafeye oturup
İki çay söylemediler
19 yaşında
Her şeyi bırakıp da dışarı çıktı
Yürüdü terlikleriyle
Düşündü düşündü ağladı
20 yaşında
Kafasının içinde damlaların sesini dinledi
Kafasının olduğunu hiç bu kadar somut hissetmemişti
Güldü sinsice