Sahipsiz boş bir tarlasın he artık?
Sürülmeyen, nadasa bile bırakılmayan, susuz ve çiçeksiz...
Güneş yüzüne bakmıyor mu gündöndüm artık?
Karanlıkta mı kaldın, tutunacak yer bulamıyorsun musun yalnızlığında, masum ve kalpsiz?
Oysa bir vakit her dönümünü arşınlamıştım, koklamıştım.
Mis gibi tozlu toprak kokuyordun, güneş ıslatmıyordu, ben yağdırıyordum, tohumuna suyu ben kondurmuştum..
Sahipsiz değilsin sanırım, ama benim de değilsin artık, bir yabancı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder