Bizim sorunumuz aslında çevremizdeki olumsuz insanlardan başka bir şey değil. Kendine güveni olmayan insanların kıskacı altına giriyoruz sürekli istemeden. Şekil A: Babam, annem. İki gün sonra koltuğa (atıyorum bir nesne kafadan) bir şey döksem dökmemin ya da koltuğun önemli olmadığını, bir dahaki sefere daha dikkatli olmam gerektiğini ''tatlı'' dille söylemez.
Hep bir gerginlik. Ankara'ya gitmek istemem bu yüzdendi iki sene önce, ve iyi ki de yaptım. Şimdi ailemle olacağım yine, doğru; ama artık en azından daha ''iyimser''ler. Olumsuz konuşmamaları konusunda uyaracağım defalarca, biliyorum.
Motive olamamak dışında, motiveyken moralin bozulması kadar kötü bir şey yoktur. Hevesime kibrit suyu dökmelerini istemiyorum artık, ne ailemin, ne de başka birilerinin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder