Hercümerç kafalarla çıktık yola
İnsanlara takılmadan seğirttik hızlı adımlarla
Değirmi başlı bastonlarımıza asıldık
Şuh kahkalarla birbirimizle aşık atardık
Destursuz gezindik taba rengi topraklarda
İnsanların sahte mizansenlerinde arada
Mahzuncana raks ederdik akordeon çığlığıyla
Muhaverelerimiz de ne alaydı çehresinin alıyla
Mutena bir çiçekti o derme çatma bahçelerde bulunmayan
Yüksünmeden her gün de bezenirdi elbiseler beyaza ala çalan
Muhavemet gösterdik senelerce müstekreh gerçeğe
Artık beyhude anarım gülümsemesini zikretmeye
Nature
Do not go where the path may lead, go instead where there is no path and leave a trail.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder