İlham Diye ÇağrılAn

Yazmak geliyor içimden. Aman allahım koşmalıyım. Bir kağıt bulmalıyım, bir kalem, belki bir duvar, belki ellerime, bacaklarıma, belki bir peçete parçasına; ama yazmalıyım.

Yerimde duramıyorum, ivedilik hissediyorum, diken diken oluyor tüylerim, ellerim hareketlenmeye başlıyor, istiyorum, arzuluyorum.

Aktarmalıyım, hissettiklerimi, aklıma gelenleri bir çırpıda, bir nefeste dökmeliyim bir yere.

Seslendirmemeliyim, kesinlikle kayıt etmeliyim bir yere.

Bu an yazmalıyım, şu veya o anda değil, tam da bu anda.

Sabırsızım, belki bu hissettiklerim, düşündüklerim aklımdan gitmeyecek; ama yapmam gereken bu zamanı değerlendirmek.

İlham diyor bazıları buna. Olabilir, itirazım yok, hemen atılmalıyım, çaba vermeliyim, uğraşmalıyım iletmek için.

Ruhumla bedenim bir oluyor, bu denklik gitmeden söylemeli söylemem gerekenleri.